Hardlopen en de eeuwigheid
Sinds ruim een half jaar ben ik begonnen met hardlopen. Stapje voor stapje gaat het een stukje vooruit, al denk je in het begin ‘Dit ga ik nooit redden!’.
Mijn doel was om na een half jaar de 4 mijl te rennen. Het maakte me niet uit hoe hard, als ik het maar zou redden. Afgelopen oktober was het dan zover…er stonden massa’s mensen aan de kant!
Tja..wat hebben hardlopen en de eeuwigheid nou eigenlijk met elkaar te maken. Tijdens de afgelopen hardloopronde dacht ik hierover na.
Opbouwen
Hardlopen kun je niet in 1 keer. Dit moet je opbouwen. Langzamerhand leer je je lichaam en zijn kunnen beter kennen. En loop je ook steeds tegen grenzen op. Vandaar dat ik koos voor het opbouwen met een schema. En eigenlijk ging dat redelijk goed.
Op Jezus lijken kun je niet in 1 keer. We zijn ons hele leven lang bezig om dit na te streven. Maar het zal ons nooit lukken, we blijven tegen grenzen oplopen. Gelukkig mogen we groeien in geloof. Soms met reuzenstappen, soms kleine stapjes en soms moeten we toegeven dat we een paar passen terug hebben gedaan.
Doel
Mijn doel was duidelijk; 5 kilometer leren rennen, gezonder worden en als het meezat nog wat afvallen. Om dit te kunnen behalen moest ik wel een bepaalde discipline opbrengen en hiervoor gaan.
Ons doel op aarde is niet om zo gelukkig mogelijk te worden. Hoe fijn dat ook klinkt. We worden gelukkig omdat ons huis juist niet op aarde is…ons huis is al in de hemel klaargemaakt. Het doel in ons leven mag zijn om mensen over Hem te vertellen, op onze eigen manier. Dit vergt van ons doorzettingsvermogen en daarnaast de wil om steeds weer onze focus goed te leggen. Waar draait het nou eigenlijk echt om in de tijd dat we op aarde zijn?
Aanmoediging
Tijdens de 4 mijl stonden er heel veel mensen langs de kant te juichen, er waren fanfares en bandjes. Als ik dat allemaal had gehad tijdens mijn trainingen was dat vast stukken makkelijker gegaan….
Tijdens ons geloofsproces en de verantwoordelijk heen en taken die we hierin hebben, staan er niet massa’s gelovigen langs de kant om ons aan te moedigen. We bemoedigen elkaar, en we zijn er voor elkaar. Maar vaak juist op moeilijke momenten hebben we toch onze eigen worstelingen. Met geluk hebben we een fijn gezin om ons heen om ons te steunen. Maar sommige dingen ga je alleen doorheen.
Prijs
Aan het einde van de 4 mijl kreeg ik een medaille. Daar was ik stiekem best wel trots op. Maar het was niet dat het daarmee klaar was..twee dagen later was ik weer aan het hardlopen en heb mezelf nu een nieuw doel gesteld.
Een Bijbelvers wat hierop aansluit staat in Filipenzen 3:
12 Niet dat ik al zover ben en mijn doel al heb bereikt. Maar ik houd vol in de hoop eens dat te kunnen grijpen waarvoor Christus Jezus mij gegrepen heeft. 13 Broeders en zusters, ik beeld me niet in dat ik het al heb bereikt, maar één ding is zeker: ik vergeet wat achter me ligt en richt mij op wat voor me ligt. 14 Ik ga recht op mijn doel af: de hemelse prijs waartoe God mij door Christus Jezus roept. 15 Hierop moeten wij ons allen als volmaakte mensen richten. Mocht u er op enig punt anders over denken, dan zal God het u wel duidelijk maken. 16 In ieder geval, laten we op de ingeslagen weg voortgaan.
Het leven zal een constante les zijn met pieken en dalen, voldoening zullen we nooit volledig halen. Maar dat komt straks nog, bij de hemelse prijs; voor altijd bij Hem zijn!
Zullen we elkaar tot die tijd blijven aanmoedigen? Dat maakt de weg ernaartoe ook een stuk meer hemels!